Strona gminy Woźniki

Kazimierz Niegolewski urodził się w 1870 roku w Niegolewie w Wielkopolsce. Ukończył studia agronomiczne w Berlinie i Monachium, a po studiach, jako przedstawiciel ziemiaństwa wielkopolskiego, był przez pewien czas członkiem zarządu Posener Landschaft (Poznańskiej Izby Rolnej).

W 1912 roku odkupił od Zieglera majątek Helenenthal (dziś Czarny Las) pod Woźnikami, gdzie osiedlił się wraz z rodziną.

Swoją działalność społeczno - polityczną na Górnym śląsku rozpoczął po wybuchu Rewolucji Listopadowej w Niemczech. Już w pierwszych dniach Rewolucji nawiązał współpracę z Naczelną Radą Ludową dla śląska i przy pomocy jej przedstawiciela, adwokata Czapli z Bytomia, na wiecu zwołanym z własnej inicjatywy w Woźnikach, doprowadził do wyboru Rady Ludowej dla Miasta Woźniki i okolicznych wiosek. Był to pierwszy tego typu wiec w powiecie i jeden z pierwszych na Górnym śląsku. Wybrana jednak Rada nie posiadała żadnych uprawnień decyzyjnych, ponieważ równolegle działały samorządy terytorialne poszczególnych gmin.

Równocześnie, wykorzystując nadgraniczne położenie swojego majątku oraz znajomości, rozpoczął przemycanie na terytorium Rzeszy broni i amunicji, oraz udostępniał swój dworek do spotkań z osobami wydalonymi z granic Rzeszy za działalność wywrotową. Nic dziwnego, że jego dom był pilnie strzeżony przez Niemców, zwłaszcza przez "Grenzschutz". Ponieważ swoją propolską działalnością naraził się władzom zmuszony był już na początku grudnia 1918 roku opuścić granice Rzeszy. Często jednak wracał nad granicę państwową a jednocześnie własnego majątku i pełnił z własnej woli zwykłą straż.

Brał czynny udział w Pierwszym Powstaniu śląskim (które nie objęło swoim zasięgiem naszego powiatu), i w związku z tym po jego upadku znów musiał opuścić granice Górnego śląska. Po zajęciu Obszaru Plebiscytowego przez Międzynarodowe Siły Rozjemcze powrócił na Górny śląsk i rozpoczął pracę w Polskim Komisariacie Plebiscytowym w wydziale rolnictwa, gdzie oprócz propagandy pomiędzy rolnikami przygotowywał państwową organizację rolnictwa. O jego zaangażowaniu dla polskiego ruchu na śląsku może świadczyć fakt, że odezwę wzywającą do wybuchu III Powstania śląskiego Wojciech Korfanty podpisał w jego majątku Czarny Las. W trakcie trzeciego powstania objeżdżał domeny państwowe, czuwając nad ich majątkiem.

Zasługi jego zostały docenione przez nowe władze i z dniem 22.06.1922 roku, czyli z chwilą wkroczenia wojsk polskich na śląsk objął starostwo lublinieckie. Swoim zaangażowaniem w sprawy narodu polskiego doprowadził do zadłużenia i utraty prywatnego majątku, który odkupił Rogowski z Warszawy.

Zmarł w wieku 54 lat 2 stycznia 1924 roku.